Romantyczny romantyzm ;)

 Kobieca romantyczna dusza. Tyle wiedziałam.

To takie zrobiłam :)

 Ponieważ wzorków i zawijasków dużo,

to z kolorem już oszczędnie, żeby nie było rozpusty :)

Fait main pour Alexandra, czyli notatnik dla romanistki

 Tak oto prezent Pani B. :) wymyśliła na 18. rocznicę urodzin 

dla swojej kuzynki-miłośniczki Francji i języka francuskiego, 

najpewniej przyszłej studentki lingwistyki stosowanej.

Miało być ciut romantycznie, kobieco, a przede wszystkim

francusko ;)

 A na tylnej okładce - tak na sam koniec :)

niespodzianka, czyli

napis "Handmade for Alexandra"...

tyle, że po francusku :)

Album wspomnień - prezent dla arystki

Taka oto sytuacja ;) -

przychodzi artystka i prosi o album 'dla artystki od artystek'

(malarek, projektantek wnętrz, absolwentek ASP...).

I jak tu przyjąć wyzwanie bez lęku??? ;) 

Pewnie się da, ale...ja w każdym bądź razie 

musiałam pracować z lękiem :P

Album miał być prezentem na wieczór panieński...

a właściwie na wieczór panieński bez wieczoru panieńskiego

dla spokojnej, głębokiej...panny :)

Ponieważ miał być czymś w rodzaju albumu wspomnień

(powklejane szkolne rysunki, grafiki, bazgroły, liściki...

 przyszłej mężatki ;) pojawiła się prośba, 

aby okładka nawiązywała

do ...hmmm...wcześniejszej młodości obdarowanej.

Konkretnie miała to być czarna tkanina

odbarwiona wybielaczem tak,

"żeby powstały jakieś ciekawe, ładne wzory" :)

Ponieważ nigdy nie nosiłam ozdabianych takim sposobem ubrań

nie do końca 'czułam' klimat :)

Do tego nieprzewidywalność odbarwiania wybielaczem - 

za każdym razem wychodzi coś innego...

Nie było jednak tak źle - 

wystarczyły trzy wyprawy do Ikei po czarną bawełnę

(za każdym razem - na wszelki wypadek ;) - kupowałam

podwójną ilość materiału) i w końcu udało się

osiągnąć efekt zadowalający (zamawiającą ;). 

 Według wcześniejszych ustaleń na okładce pojawił się

motyw kojarzący się z przemijaniem, nieubłaganym upływem czasu...

 Wklejki, to przecierana czerń w jasne kropki,

z jednym czerwonym serduszkiem między nimi.

Kartki miały być sztywne, w ciepłym odcieniu - najlepiej szarości,

ale ponieważ takiej nie udało się znaleźć

stanęło na... kolorze nadmorskiego piasku w jasny wiosenny dzień ;)

Pamiętnik dla małej tancerki

Właścicielką kolejnego pamiętnika miała zostać 

Dalila - uśmiechnięta dziewczynka z Włoch,

uwielbiająca kolor niebieski i taniec.

Tym razem chciałam spróbować techniki 'malowania wybielaczem' -

w zamierzeniu miało to dać efekt subtelnej akwareli.

Ponieważ jednak rysunek wyszedł zbyt rozmyty,

w niektórych miejscach, jako 'wzmacniacz' :)

 pojawiła się biała farba akrylowa.

 A żeby nie było zbyt pusto i nudno ;)

na okładce przyszyłam (i dla pewności przykleiłam)

koraliki z literkami -

z lewej strony imię Dalila,

a u dołu po prawej - rok 2016 :)

Na tylnej stronie okładki natomiast,

tak na pożegnanie

pojawiło się ...wspomnienie baletnicy...

jej cień...ślad w powietrzu jaki zostawiła

tańcząc jeszcze chwilę temu...

:)

Do tego pastelowe wklejki 

(kolor nie jest jednolity, ale wygląda jak namalowany akwarelą)

w dziewczęce białe groszki.

A na końcu zakładki - zwyczajna, bezpretensjonalna kokardka

(wszystkie baletnice, jakie widziałam 

były po prostu toporne i brzydkie).

 

Mam nadzieję, że Panna Właścicielka zapełni go

samymi słodkimi i uśmiechniętymi sekretami :)

.

Słodki przepiśnik

 Tym razem będzie powrót do przeszłości :)

W styczniu jeszcze, w wielkim pośpiechu 

zrobiłam taki oto różowy, słodki (ale nie przesłodzony!;)

przepiśnik.

Jeśli dobrze pamiętam, nic tu nie było moim pomysłem - 

Pani I. miała dokładne wyobrażenia tego, co chce.

Ja chyba tylko podsunęłam propozycję

fioletowych stron.

Prezet od dzieci dla wychowawczyni

Mieszkam w Krakowie już 16 lat.

Powoli i niezauważalnie zamieniam się w 'krakuskę'

(chociaż wiadomo, że to takie dążenie do nieskończoności :P).

Wiele typowych 'krakoskich' ;) powiedzonek weszło mi w krew.

Wciąż jednak nie wychodzę na pole :P

(i już chyba nigdy nie wyjdę, choć moje dzieci - o zgrozo! ;P - wychodzą)

i wciąż uważam za bardzo nieeleganckie obdarowywanie

nauczycieli biżuterią, bonami na ubrania, telefonami...

 Co innego taki oto prezent.

Dzieci jednej z krakowskich szkół podstawowych 

napisały dla swojej Pani opowiadania, wiersze, życzenia, podziękowania

i wykonały do nich rysunki.

Mi pozostało już tylko zrobić z tego książkę.

Na okładce pojawił się wydrukowany na tkaninie

i zawerniksowany jeden z dziecięcych obrazków,

przedstawiający Wychowawczynię i jej kochanego psiaka:) 

Wszystkie rysunki zostały zeskanowane przez profesjonalną firmę

(mój skaner, niestety, okazał się zbyt kiepskiej jakości)

i wydrukowane wraz z tekstami dzieci

na kredowym papierze o większej, niż zwykły gramaturze.

Dzięki temu książka wyglądała o wiele bardziej profesjonalnie.

Jako że ksiązkę napisały i zilustrowały drugoklasiści

wklejki na początku i końcu książki 

nie musiały być...bardzo poważne :)

Zakładka zakończona metalowym serduszkiem

z napisem "made with love".

Żeby już było całkiem słodko :)

tylna okładka wyglądała tak:

A tak oto prezentował się sam środek:

A na pierwszej stronie książki

wydrukowałam nazwiska i imiona wszystkich dzieci w porządku alfabetycznym -

dokładnie było to zdjęcie listy obecności z dziennika :)

Acha, zapomniałam napisać, że Pani popłakała się ze wzruszenia :)

.